Wspomnień o "hendmejdach" ciąg dalszy

W poprzednim poście wspominałam sobie, 
jak to było z urządzaniem wnętrz kilkadziesiąt lat temu.
Nawet nie przypuszczałam, że pamiętacie te czasy.
Sądziłam, że nosiłyście wtedy pieluchy ;)

Sklepy były puste, 
więc trzeba było sobie radzić samemu nie tylko z urządzaniem wnętrz,

ale także z ubiorami.

Niejako zmuszało nas to do kreatywności i oryginalności.

Dzisiaj więc dokumentuję w pamiętniku moich wytworów (którym jest ten blog) 

poczynania w tym zakresie.

Powyżej samodzielnie przeze mnie uszyta spódnica z kory z bawełnianą koronką.

A tu nie dość, że samodzielnie uszyta lniana spódnica,

to jeszcze dookoła wykonałam na niej haft.

Ot, taki płotek z kwiatkami :)

Potem coraz śmielej szyłam już całkiem skomplikowane sukienki.

Ta powyżej ma karczek z lamówką w kontrastowym kolorze i falbanką.

Całość dopasowana do talii, a dół z pełnego koła.

Sprawa była o tyle prosta, że mieszkając z siostrą pod jednym dachem

(która to siostra miała identyczne wymiary jak ja),

miałam na kim dokonywać przymiarek.

Bo przecież sama na sobie nie mogłam przymierzyć, 
dopasować, przyfastrygować itd.

A tu muszę się pochwalić - na ślub siostry uszyłam sobie spódnicę i żakiet.

Nieskromnie dodam, że chabrowa bluzka i malinowa sukienka to także moje wykony.

Dziś już nie dokonuję takich cudów,

bo po pierwsze: nie mam na kim dokonywać przymiarek

(siostra mieszka w innej miejscowości),

po drugie: maszyna w pewnym momencie odmówiła współpracy

(noszę się z zamiarem oddanie jej do serwisu, ale nie mogę się zebrać),

a po trzecie: w sklepach jest takie zatrzęsienie towaru, 

a na wyprzedażach i w sh można trafić takie fajne rzeczy 

po naprawdę okazyjnych cenach, że szkoda zachodu.

Maszyna w tej chwili służy mi do szycia prostych rzeczy: 

coś podłożyć, coś obrzucić, ewentualnie uszyć poszewkę na poduszkę.

Marzy mi się maszyna komputerowa,

taka co to sama nitkę nawlecze, 

dziurkę do guzika odpowiednich rozmiarów sama obrzuci, 

wyhaftuje co nieco.

Ale to może kiedyś, kiedyś...

Marzenia trzeba mieć :)

Pozdrawiam i do następnego (już nie wspominkowego) posta :)

Elli