Mieszkanie w bieli - cz.2

Dziś dalszy ciąg wizyty u Magdy i jej męża. 

Zaglądamy do łazienki i do salonu, ale najpierw chciałam pokazać schody.

Schody, które według mnie są najpiękniejsze na świecie. 

Gdybym kiedyś miała dom, to wybrałabym do niego takie właśnie schody. 

No, może drewno byłoby trochę ciemniejsze :)

Łazienka jest całkiem spora, a zyskała na oddechu dzięki jasnym kolorom 

(płytki białe i biało-czarne, popielata farba na ścianach), 

ale także dzięki usunięciu z niej pralki.

Miejsce na to konieczne w domu urządzenie znalazło się pod schodami.

Salon na razie nie ma zbyt wielu mebli: wielka, ale to naprawdę wielka sofa, 

ciekawy, bo kolorowy, a jednocześnie stonowany dywan, 

szafka tv ze sprzętem oraz...

modernistyczny stolik, który zabrali z poprzedniego mieszkania 

(wszystko pozostałe zostawili najemcom).

I jeszcze ciekawostka. Magda przytuliła moje "panieńskie" szafki. 

Są z lat siedemdziesiątych.

Jej mąż dokonał dwóch różnych przeróbek (wcześniej szafki były takie same).

Pierwsza ma przemalowany korpus na biało 

(ja pomalowałabym też nóżki i wymieniłabym uchwyty),

druga w całości została potraktowana popielatą farbą.

Obydwie wyszły ciekawie, chociaż w całkiem innym stylu.

Cieszę się, że "młodzi" tak chętnie łączą nowe ze starym :)

Mieszkanie pachnie nowością i świeżością. 

Stopniowo będzie obrastać, jak u każdego z nas, w meble, dodatki, gadżety.

Właściciele jeszcze nie są zdecydowani co do funkcji i podziału pomieszczeń.

Mówią, że chcą pomieszkać i poczuć, co będzie najlepsze - sypialnia na dole, czy na górze? 

A może salon przejdzie na dół? A jak pojawi się dziecko? Gdzie urządzić jego pokój?

 To wszystko przyjdzie z czasem...

Mam nadzieję, że w miarę dokonywanych zmian, będę miała jeszcze niejedną okazję,

 aby zrobić zdjęcia i zaprezentować je na blogu.

I jeszcze coś, co pewnie wywoła uśmiech na niejednej twarzy.

Ponieważ jestem kociarą, uważam, że w żadnym mieszkaniu 

nie powinno zabraknąć kota.

Przedstawiam Wam trzeciego mieszkańca - Andrzeja:

Pojemnik z trawą pięknie dekorował drewniany blat stołu.

Ale Andrzej stwierdził, że trawka jest świetnym legowiskiem (chociaż ciut małym) 

i wylądowali razem (Andrzej i doniczka) na progu balkonu :)

Elli