Mały wazonik

Na moim blogu kilkakrotnie pokazał się mały, różowy wazonik,

jak choćby TU, TU czy TU.

Bardzo go lubię, 

bo pięknie komponuje się w moich biało szarych wnętrzach, 

świetnie podkreśla czarno-białe dodatki 

i sam w sobie jest śliczny.

Jakaż była moja radość, gdy po dwóch latach, 

znowu na pchlim targu trafiłam na taki sam, 

tylko w kolorze popielatym. 

A kilka kartonów dalej był jeszcze jeden :)

Teraz tylko mieć czas na robienie nowych aranżacji

i czas na robienie zdjęć.

Ale przyjdzie ten moment, obiecuję - sobie i Wam :)

Elli

Osobliwy rower

Bardzo osobliwy :) 

Takiego jeszcze nie widziałam. 

Podobno jest unikatowy i podobno bardzo stary.

Zresztą spójrzcie:

Rower z przodu ma lampę.

Czy ona jest na naftę? - chyba tak (sądząc po zbiorniczku).

Na kierownicy jest sygnalizator - trąbka

(w miejscu dzisiejszego dzwonka).

Z tyłu na wygiętym drążku zamocowana jest przyczepka.

Sądząc po kolorowych kółeczkach - chyba do przewożenia dziecka.

Na przyczepce też jest lampa.

Bezpieczeństwo to podstawa :)

Tak wygląda mocowanie przyczepki do roweru.

Siodełko wysłużone, ale porządne: skórzane i na sprężynach.

Nie mogłam zrobić zdjęcia całemu rowerowi,

bo był zastawiony innymi.

Ale odnalazłam właściciela i dowiedziałam się, 

że rower nie jest na sprzedaż.

A gdyby go sprzedawał, wziąłby za niego co najmniej 12.000 zł.

Szkoda, że coś tak oryginalnego jest tak stłamszone.

Jedyna dbałość o ten rower, to podłożenie kocyka ;)

Moim zdaniem zasługuje na porządne wyczyszczenie i odnowienie.

I wyeksponowanie!

Elli

Granica kiczu

Podczas ostatnich wypadów na targ nabyłam taki oto świecznik:

Zastanawiałam się, czy go wziąć, a on mnie czymś urzekł.

No, po prostu jest słodki.

Jest trochę kiczowaty, ale moim zdaniem w neutralnym wnętrzu 

(np. białym) z białą świeczką obroni się.

Natomiast w kolorowym wnętrzu pełnym bibelotów - niekoniecznie.

Jak mi się znudzą jego kolory, zawsze mogę go przemalować na biało

(jak wiele innych rzeczy, które przemalowałam).

A Waszym zdaniem to już kicz, czy jeszcze nie? :)

Elli

Czy to już kolekcja?

Trochę czasu minęło od mojego ostatniego wpisu,

ale czas letni tak jakoś na mnie wpłynął,

że nie mogę zebrać się w sobie.

Wciąż brakuje mi czasu na zrobienie zdjęć.

A nie chcę tu zamieszczać byle czego, zrobionego na chybcika.

Szanuję siebie i swoich czytelników.

No właśnie, bardzo chcę Wam podziękować,

że tu wciąż zaglądacie.

I bardzo chcę podziękować za wiele ciepłych słów pod poprzednim postem :)

A dzisiaj z innej beczki.

Jakiś czas temu obiecałam pochwalić się filiżankami.

Każda z nich jest inna. Z innej bajki.

Jedyne co je łączy to fakt, że nie mogłam im się oprzeć

oraz bardzo niska cena :)

Zresztą sami spójrzcie:

Marzy mi się piękny kredens,

a za jego szybkimi całe mnóstwo kolorowych filiżanek.

A każdy z gości sobie wybiera, z której z nich chce się napić :)

Fajne marzenie?

Mała jego część już jest :)

Czas pokaże, co będzie dalej...

Elli

Miałam odpocząć...

Jak spojrzę wstecz, to w ostatnim tzw.  "roku szkolnym" 

zrealizowałam sporo projektów. 

I to nie malutkich, bo były to metamorfozy całych pomieszczeń.

Tak z grubsza licząc: dwa przedpokoje, dwa pokoje i dwie łazienki.

A oprócz jednego przedpokoju, pozostałe pomieszczenia zrobiłam sama.

Własnoręcznie.

I przyznam szczerze, że jestem zmęczona.

Postanowiłam więc w najbliższym czasie trochę od tego odpocząć.

A ponieważ nie potrafię funkcjonować nie robiąc nic, 

w planach mam drobiazgi typu: przemalować paterę, przerobić wazon itp.

Ale jak tu poprzestać na drobiazgach, 

jak w zaprzyjaźnionych altankach znalazłam takie cuda:

Stojak do aparatury pomiarowej dla geodetów. 

Już widzę, jaka cudna lampa będzie z niego :)

Metalowe krzesło w całości pomalowane brązową farbą olejną 

zyskałoby z pewnością na urodzie po zmianie koloru.

Z tyłu za altanką odkryłam taką drabinę. 

Starutka i zniszczona, ale po pewnych zabiegach 

mogłaby służyć chociażby w ogrodzie za stojak na kwiaty. 

Niestety, właściciel nie chce mi jej dać, twierdząc, że ona nadaje się tylko do spalenia.

 Jeszcze walczę :)

To kupione w sh, ręcznie robione cudo ma dwa metry długości i metr szerokości. 

Jest duże, ciężkie i piękne.

Niestety miejscami się popruło, więc trzeba będzie to naprawić.

A taki stoliczek moja mama znalazła na śmietniku.

Na szczęście przygarnęła go z myślą, 

że jak ja nie będę chciała, to postawi go w ogródku.

Mogłabym go nie chcieć? :)

I tak sobie myślę, czy robota mnie znajduje, czy to ja sobie jej szukam?

Bo pewnie za jakiś czas zobaczycie przeróbki tych rzeczy na blogu.

Przecież nie wytrzymam...

Pozdrawiam - Elli

Stara waga i forma na babkę z pchlego targu

Ciekawe, czy ktoś na wczorajszych zdjęciach dostrzegł fragmenty tych skarbów.

Wszystkie trzy przedmioty pozujące do zdjęcia poniżej 

są łupami z ostatniej niedzieli (z pchlego targu):

O ile bez cienia wątpliwości dzbanuszek potraktuję użytkowo, 

wagę dekoracyjnie,

to co do formy na babę mam wątpliwości.

Kupiłam ją z myślą o powieszeniu na ścianie w Oazie, 

ale moi panowie chcą, żebym upiekła w niej babę na święta.

"Bo będzie pięęęęękna"

Formę wyszorowałam, odtłuściłam, zdezynfekowałam i się łamię.

Nie wiem, czy w takim używanym starociu mogę coś robić do jedzenia.

Mam wątpliwości.

Waga jest stara, odrapana, ale bardzo fotogeniczna :) Prawda?

Elli

Kolorowe drobiazgi

Przejrzałam zdjęcia z mojego wyjazdu, o którym pisałam w poprzednim poście. 

Wbrew moim obawom niektóre wyszły całkiem fajnie :)

I stwierdziłam patrząc na nie, że w tym drugim mieszkanku mamy całkiem sporo sympatycznych drobiazgów i pamiątek.

Więc skoro ten blog służy do uwieczniania ważnych dla mnie rzeczy, nie może tych zdjęć tutaj zabraknąć.

Zacznę od rzeczy najstarszej, którą dostałam od mojej mamy, a ona dostała ją od swojej mamy - jednym słowem: przedwojenna porcelana. Trochę zniszczone to puzdereczko, widać na nim ząb czasu, ale rysunek na pokrywce zachował się całkiem dobrze:

Druga rzecz, trochę młodsza, bo z połowy ubiegłego wieku, to dzbanek do herbaty z pięknej cienkiej porcelany. 

Do niego mam jeszcze sześć przecudnych filiżanek ze spodkami, tak małych, że mieszczą się w nich dwa łyki herbaty:

Nie wiem, czy paterka jest stara, czy nie. Dla mnie było to nieistotne. 

Urzekły mnie jej kolory i wylicytowałam ją na allegro za niewielkie pieniądze:

I jeszcze kolorowe szkło uzbierane na giełdach staroci:

Młynek do kawy czeka na powieszenie w kuchni:

Błękitna żardiniera przy okazji porządków znalazła swoje miejsce w pokoju "niebieskim":

W sypialni nad naszymi głowami czuwa aniołek:

Wychodzi na to, że w tym mieszkaniu jest bardziej kolorowo. 

Zdjęcia z wrocławskiego mieszkania są raczej monochromatyczne. 

I tu, i tu, będą następowały zmiany - mam nadzieję :)

Pozdrawiam - Elli

Karafki mnożą się...

Niedawno pokazywałam Wam okazyjnie kupioną karafkę z okuciem. 

Moja karafka ma wysokość 32 cm. Poczułam więc wielką radość, 

gdy zobaczyłam w necie bardzo podobną o wymiarze 18 cm, za połowę tamtej okazyjnej ceny. 

Pomyślałam sobie, że moja karafka będzie miała "córeczkę".

No i okazało się, że sprzedający pomylił się, bo jego karafka ma 28 a nie 18 cm. 

Nie jest więc córeczką lecz bardziej młodszą siostrą. Ale i tak jest fajna. 

A najfajniejsza jest cena. Uwielbiam takie okazje:

A tak wyglądają razem:

Na zdjęciu wyżej słabo widać, więc pokażę Wam w zbliżeniu nasze trzy szklane aniołki, 

które kupiłam, gdy syn był mały i które do dziś czuwają nad naszą trójką :)

No i chyba nie chwaliłam się przepięknym stojakiem na butelkę, kupionym za 10 zł, bo jest uszkodzony.

Czy ktoś zgadnie, co jest z nim nie tak?:)

Oczywiście przypominam o losowaniu poszewek w tulipany, 

które odbędzie się we wtorek :)

Miłej niedzieli!

Elli